Kraaienpraat is de column van Tante Betsie.
Tante Betsie is de tante van Rik uit Nijmegen-Oost. Tot voor kort kende ze speeltuin ’t Kraaienest vooral van Koningsdag.
Ze had geen idee wat er zich doorgaans afspeelt op deze bijzondere plek.
’t Kraaienest is allang niet meer een speelplek voor alleen kinderen.
Het is een groen, sociaal knooppunt midden in de wijk, waar jong en oud elkaar ontmoeten.
Daarom vind je Tante Betsie steeds vaker op een van de bankjes van ’t Kraaienest, herkenbaar aan haar hoed en notitieblok.
In Kraaienpraat neemt ze ons mee in haar wereld én in die van ’t Kraaienest.
De kraaien vinden het hoog tijd
Kraaienpraat, september 2026
Speeltuin ’t Kraaienest ken ik van Koningsdag. Maar wat gebeurt er op een gewone dag?
Geen idee. Komt misschien doordat ik niet tot de primaire doelgroep behoor. Aangenaam:
Tante Betsie.
Voor mijn slaapkamerraam zitten twee kraaien. Hun schelle geluiden maken me klaarwakker
en manen me eindelijk hun paleiselijke omgeving te gaan bewonderen. Direct doop ik ze tot
meneer en mevrouw Kraai. Ze jagen me op, fladderen van ongeduld totdat ik mompel ‘Jaja…
ik ga al’. Dus hoed op, rugzakje met lekkers mee en daar gaan we. Onderweg kruis ik het
Thiemepark. Warempel, zelfs hier in het gras springt echtpaar Kraai voor me uit richting de
Stephanusstraat.
Ik kom aan in de speeltuin. Er is rust en wat kindergeluid. Ik loop wat rond en geniet. Het is
september. Ik ruik de aankomende herfst en zie dat de groene tuin al wat bruin wordt.
Behalve die fraaie appelboom. Hij hangt nog vol appels. Eronder liggen gevallen exemplaren.
Goed voor Kraaienest Appelmoes. In mijn ooghoek zie ik een druivenrank. Vol met rode
druiven. Wow, lekker. Nee, ik blijf ervan af.
Mysterieus vind ik de half doorgezaagde bamboestokken die overal opduiken. Waar dient
dat voor? Na wat speurwerk zie ik dat het water uit het zwembad via deze bamboegootjes
bij de bomen en struiken terechtkomt.
Ik strijk neer op een bankje. Meneer en mevrouw Kraai doen dat in een hoge esdoorn achter
me. Alsof ze me stiekem in de gaten houden.
Voor me komt een opa langs met een jongetje van pakweg een jaar. Zijn heldere blauwe
ogen kijken me trots aan. Steeds weer. Ik hoor vooral het gezucht van opa. Hij duwt zijn
kleinzoon op een duo-fietsje vooruit. Over de grindpaadjes, het gras en de heuveltjes op en
af. De voetjes van het jongetje blijven amper van de grond.
Een paar minuten later komen ze weer langs, ditmaal in een bolderkar. Het jongetje laat zich
prinsheerlijk vooruit trekken. En zit warempel als een boeddha.
Ik stap op. Bij de tuinpoort zie ik nog net meneer Kraai uit de appelboom wegvliegen.
Krassend roept hij ‘tot ziens’. ‘Ook namens mevrouw Kraai. Die had iets anders te doen’,
roept hij erbij. Op weg naar huis mijmer ik me te pletter: Wat zou mevrouw Kraai toch aan
het doen zijn?
Tante Betsie
Hoi Tante Betsie,
De bamboestokken zijn inderdaad onderdeel zijn van het prachtige irrigatiesysteem in de speeltuin. Omdat er geen chloor in het zwembadwater zit, wordt het water na warme zomerdagen elke twee à drie dagen ververst. Het gebruikte zwembadwater druppelt vervolgens via de bamboegootjes door de hele speeltuin. Zo genieten niet alleen de kinderen van verkoelend water, maar zijn ook de bomen, bloemen, planten en insecten blij!
Veel planten en bomen in de speeltuin zijn eetbaar. Zoals de appelboom, een kersenboom, pruimenboom, tamme kastanje en druivenrank bij het zwembad.
Dus naast de heerlijke ijsjes die te koop zijn bij de beheerder, kan je ook gratis en gezond fruit snoepen in de speeltuin.